زرجه بستان
زرجه بستان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است. پوشش گیاهی این منطقه بسیار غنی است و گیاهان دارویی کمیاب و با ارزشی در آن میروید که از آن جمله میتوان به گزنه، زنجبیل، چای کوهی، آویشن و بابونه اشاره کرد. زرجه بستان همچنین دارای باغات سرسبز انگور، گردو، بادام و میوههای مختلف است زرج در زبان محلی به معنای کبک و علت نام گذاری این روستا به خاطر وجود کبک زیاد در این منطقه میباشد. مردم این روستا هنوز به زبان باستانی تاتی سخن میگویند.
پوشش جانوری
بناهای تاریخی
یکی دیگر از جاذبههای گردشگری زرجه بستان، آثار باستانی و بناهای تاریخی متعدد در اطراف آن است؛ برخی از این بناها قدمتی چندهزار ساله دارد. وجود بقایای قلعههای قدیمی قلاءکمر و قوطیقلاء هم بیانگر آن است که این ناحیه در گذشته از ارزش نظامی برخوردار بوده و از همین قلعهها امنیت نواحی اطراف تأمین میشدهاست. غیر از گورستانی قدیمی که در نزدیکی امامزاده سیدپاک قرار دارد و دارای سنگ نوشتههای کهن و نقاشی شدهاست، در قسمت شمال غربی روستا هم بقایای قبرستانی متعلق به زرتشتیان کشف شده که حکایت از وجود ادیان مختلف در این منطقه میکند.
چندی پیش نیز به صورت اتفاقی، در نزدیکی چشمه لالهباغ آثار مربوط به حمامی مربوط به دوره سلجوقیان کشف شد. اما شاید بتوان مهمترین اثر باستانی کشف شده را در روستای چناسک در همسایگی زرجه بستان جستجو کرد، مجسمه مردی خنجر به دست که تماماً از سنگ تراشیده شده و به گفته محققان قدمتی ۳۸۰۰ ساله دارد.
جمعیت
این روستا در دهستان کوهپایه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۶ نفر (۱۲۲خانوار) بودهاست.
